چهل حدیث از ائمه اطهار(ع) در ارتباط با مسجد

چهل حدیث از ائمه اطهار(ع) در ارتباط با مسجد

۱٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَنْ مَشی اِلَی الْمَسْجِدِ، لَمْ یَضَعْ رِجْلَهُ عَلی رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ اِلاّ سَبَّحَتْ لَهُ الْاَرْضُ.

«بحار الانوار، ج ۸۴، ص ۱۳»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: هر کس به طرف مسجد برود، پایش را بر هیچ تر و خشکی نمی گذارد، مگر اینکه زمین برای او تسبیح می گوید.

۲٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : یا اَباذَرَ اِنَّ اللهَ تَعالی یُعْطیکَ ما دُمْتَ جالِساً فِی الْمَسْجِدِ بِکُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّسَ فیه دَرَجَةً فِی الْجَنَّةِ.

«بحار الانوار، ج ۸۳، ص ۳۷۰»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: ای ابوذر! تا زمانی که در مسجد نشسته ای، خداوند برای هر نفسی که می کشی، درجه ای از بهشت برایت پاداش می دهد.

۳٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : شَرُّ بِقاعِ الْاَرضِ اَلْاَسْواقُ وَ خَیْرُ الْبِقاعِ اَلْمَساجِدُ وَ اَحْبَّهُمْ اِلَی اللهِ اَوَّلُهُمْ دُخُولاً و آخِرُهُمْ خُروجاً مِنْها.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۵۳»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: بدترین جاهای زمین، بازار و بهترین مکان های آن، مساجد است و محبوب ترین افراد نزد خداوند کسی است که زودتر از همه به مسجد وارد شود و دیرتر از همه از آن خارج شود.

۴٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اَلمَساجِدُ سُوقٌ مِنْ اَسْواقِ الآخِرَةِ، قِراها اَلْمَغْفِرَةُ وَ تُحْفَتُها الْجَنَّةُ.

«بحار الانوار، ج ۸۴، ص ۴»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: مساجد بازاری از بازارهای آخرت هستند که در آن بر سفره آمرزش می نشینند و با هدیه بهشتی بدرقه می شوند.

۵٫ قال الامام الحسن – علیه السلام – : اَهْلُ الْمَسْجِدِ زُوّارُ اللهِ وَ حقٌ عَلَی الْمَزُورِ اَلتُّحفَةُ لِزائِرِهِ.

«کلمة الامام الحسن، ص ۴۱»

امام حسن – علیه السلام – فرمود: اهل مسجد زائران خدا هستند و بر زیارت شونده است که به زائرانش هدیه ای بدهد.

۶٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ کانَ الْقُرآنُ حَدیثَهُ وَ الْمَسْجِدُ بَیْتَهُ بَنَی اللهُ لَهُ بَیتاً فی الْجَنَّةِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۸۱»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: هر کس که کلامش قرآن و خانه اش مسجد باشد، خداوند منزلی در بهشت برای او بنا می کند.

۷٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : کُونُوا فِی الدُّنْیا اَضْیافاً وَ اتَّخِذُوا الْمَساجِدُ بُیُوتاً و عَوِّدُوا قُلُوبَکُمُ الرِّقَّةَ.

«بحار الانوار، ج ۸۳، ص ۳۵۱»

رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: در دنیا میهمان باشید و مساجد را خانه خود قرار دهید و دل هایتان را به نرمی و ملایمت عادت دهید.

۸٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اَلْمَساجِدُ مِجالِسُ الْاَنْبِیاء.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۶۳»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: مساجد، مجالس پیامبران است.

۹٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اِنَّ الْمَساجِدَ بُیُوتُ الْمُتَّقیِن وَ مَنْ کانَتِ الْمَساجِدُ بَیتَهُ فَقَدْ ضمنَ اللهُ لَهُ بِالرَّوحِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْجَوازِ عَلَی الصّراطِ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۶۲»

رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: مساجد، خانه پارسایان است و هر کس خانه اش مسجد باشد، خداوند ضمانت کرده برای او رحمت و شادی را و اجازه عبور از صراط (به سوی بهشت) را به او خواهد داد.

۱۰٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : بَشِّرِ الْمَشَائینَ اِلَی الْمَساجِدِ فی ظُلَمِ اللَّیْلِ بِنُورٍ ساطِعٍ یَوْمَ الْقِیامَةِ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۶۳»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: آنان که در ظلمت شب به سوی مساجد می روند، مژده باد به نوری که (از چهره شان) در روز قیامت می درخشد.

۱۱٫ قال الامام علی – علیه السلام – : مَنْ اَرَادَ دُخُولَ الْمَسْجِدِ فَلْیَدَخُلْ عَلی سُکُونٍ وَ وَقارٍ فَاِنَّ الْمَساجِدَ بُیُوتُ اللهِ وَ اَحَبُّ الْبقاع اِلَیْه.

«من لایحضره الفقیه، ج ۱، ص ۱۷۰»

امام علی – علیه السلام – فرمود: هر کس می خواهد به مسجد داخل گردد، با آرامش و طمأنینه وارد شود، چون مساجد خانه های خدا و محبوب ترین محل ها در نظر اوست.

۱۲٫ قال الامام الباقر – علیه السلام – : اَلْفَضْلُ فی دُخُولِ المَسْجِدِ، اَنْ تَبْدَأ بِرِجْلِکَ الْیُمْنی اِذا دَخَلْتَ وَ بِالْیُسْری اِذا خَرجْتَ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۱۷»

امام باقر – علیه السلام – فرمود: بهتر آن است که هنگام ورود به مسجد، ابتدا پای راست را بگذاری، و هنگام خروج ابتدا پای چپ را بگذاری.

۱۳٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : اِذا دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ فَاحْمَدِ اللهَ وَ اثْنِ عَلَیْهِ وَ صَلِّ عَلَی النَّبِیِّ – صلی الله علیه و آله –

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۱۶»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: هر گاه داخل مسجد شدی، حمد و سپاس خدای را بگو و بر پیامبر – صلی الله علیه و آله – درود بفرست.

۱۴٫ قالت فاطمة الزهراء – سلام الله علیها – : اِنَّ النَّبِیِّ – صلی الله علیه و آله – کانَ اِذا دَخَلَ الْمَسْجِدَ یَقولُ: بِسْمِ اللهِ اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَاغْفِرْ ذُنُوبی وَ افْتَحْ اَبْوابَ رَحْمَتِکَ.

«بحار الانوار، ج ۸۴، ص ۲۳»

حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمود: هنگامی که پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – وارد مسجد می شد، می گفت: به نام خدا، درود خدا بر محمد و آل محمد، خدایا مرا بیامرز و گناهانم را ببخشا و درهای رحمتت را به رویم بگشا.

۱۵٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لا تَدْخُلِ الْمَساجِدَ اِلّا بِالطَّهارَةِ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۸۸»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: داخل مساجد مشو مگر با طهارت.

۱۶٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَنْ اَقامَ فی مَسْجِدٍ بَعْدَ صَلاتِهِ انْتِظاراً لِلصَّلاةِ، فَهُوَ ضَیْفُ اللهِ و حَقٌّ عَلَی اللهِ اَنْ یُکْرِمَ ضَیْفَهُ.

«بحار الانوار، ج ۸۴، ص ۳»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: هر کس در مسجد پس از نمازش، در انتظار نماز دیگر بماند، میهمان خداست و برخداست که میهمانش را گرامی دارد.

۱۷٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لا تَجْعَلُوا الْمَساجِدَ طُرُقاً حتَّی تُصَلُّوا فِیها رَکْعَتَینِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۵۳»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: مساجد را گذرگاه قرار ندهید، مگر آن که هنگام عبور، دو رکعت نماز بخوانید.

۱۸٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ سَمِعَ النِّداءَ فِی الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ فَهُوَ مَنافِقٌ اِلّا اَنْ یُریدَ الرُّجُوعَ إلَیْهِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۱۳»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: هر کس در مسجد ندای نماز را بشنود و بدون علت خارج شود، منافق است مگر این که قصد برگشت (و خواندن نماز را) داشته باشد.

۱۹٫ قال الامام علی – علیه السلام – : … لَیَحْضُرَنَّ مَعَنَا صَلاتَنا جَماعَةً أوْ لَتَحَوَّلِنَّ عَنّا وَ لا یُجاورُنا وَ لا نُجاورُهُم.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۷۹»

امام علی – علیه السلام – (در جواب عده ای که به حضرت گفتند: عده ای از همسایگان مسجد در نماز جماعت حاضر نمی شوند)، فرمود: باید در نماز جماعت ما حضور یابند، یا این که از ما دوری گزینند و همسایه ما نشوند و ما هم همسایه آن ها نباشیم.

۲۰٫ قال الامام علی – علیه السلام – : حَریمُ الْمَسْجِدِ اَرْبَعُونَ ذِراعاً وَ الْجَوارُ اَرْبَعُونَ داراً مِنْ اَرْبَعَةِ جَوانِبِها.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۸۴»

امام علی – علیه السلام – فرمود: حریم مسجد، چهل ذرع و همسایه آن، چهل خانه از چهار طرف است.

۲۱٫ قال الامام علی – علیه السلام – : مِنَ السُّنَّةِ اِذا جَلَسْتَ فِی الْمَسْجِدِ اَنْ تَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ.

«بحار الانوار، ج ۸۳، ص ۳۸۰»

امام علی – علیه السلام – فرمود: در مسجد نشستن رو به قبله از سنّت (و مستحب) است.

۲۲٫ قال الامام الحسن – علیه السلام – : اَهْلُ الْمَسْجِدِ زُوّارُ اللهِ وَ حقٌ عَلَی الْمَزُورِ اَلتُّحفَةُ لِزائِرِهِ.

«کلمة الامام الحسن، ص ۴۱»

امام حسن – علیه السلام – فرمود: اهل مسجد زائران خدا هستند و بر زیارت شونده است که به زائرانش هدیه ای بدهد.

۲۳٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : تَعاهَدُوا نِعالَکُم عِنْدَ اَبْوابِ الْمَسْجِدِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۰۴»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: در پیش درب مسجد، کفشهایتان را (نسبت به آلودگی) بررسی کنید.

۲۴٫ قال الامام الرِّضا – علیه السلام – : اِنَّ الجنَّةَ وَ الْحُورَ لَتَشْتاقُ اِلی مَنْ یکْسِحُ الْمَسْجِدَ أو یَأخُذُ مِنْهُ الْقَذی.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۸۵»

امام رضا – علیه السلام – فرمود: بهشت و حوریان بهشتی مشتاق کسی هستند که مسجد را تمیز کند یا آلودگی های آن را بگیرد.

۲۵٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : ثَلاثَةٌ یَشْکُونَ اِلَی اللهِ عزَّ و جَلَّ: مَسْجِدٌ خَرابٌ لا یُصلّی فیهِ اَهْلُهُ وَ عالِمٌ بَیْنَ جُهّالٍ، وَ مُصْحَفٌ مُعَلَّقٌ قَدْ وَقَعَ عَلَیْهِ الْغُبارُ لا یُقْرَأُ فیه.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۸۴»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: سه چیز به خدا شکایت می کنند: مسجد خرابی که اهلش در آن نماز نخوانند، دانشمندی که بین نادانان است، قرآن رها شده که غبار بر آن نشسته و خوانده نمی شود.

۲۶٫ قال الامام علی – علیه السلام – : مَنْ وَقَرَ مَسْجِداً، لَقَی اللهُ یَوْمَ یَلْقاهُ ضاحِکاً مُسْتَبْشِراً وَ اَعْطاهُ اللهُ کِتابَهُ بِیَمینِهِ.

«بحار الانوار، ج ۸۴، ص ۱۶»

امام علی – علیه السلام – فرمود: هر کس حرمت مسجد را حفظ کند، خدا را در روز قیامت با چهره ای خندان و شادمان ملاقات می کند و نامه اش را به دست راستش می دهد.

۲۷٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : اِنَّما اُمِرَ لِتَعْظیمِ الْمَساجِدِ لِأنَّها بُیُوتُ اللهِ فِی الْارْضِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۵۶»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: امر به تعظیم مساجد به خاطر این است که مساجد خانه های خدا در روی زمین است.

۲۸٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ اَسْرَجَ فی مَسْجِدٍ مِنْ مَساجِدِ اللهِ سِراجاً، لمْ تَزَلِ الْمَلائِکَةُ وَ حَمَلَةُ الْعَرْشِ یَسْتَغْفِرونَ لَهُ مادامَ فی ذلکَ الْمَسْجِدِ ضوْءٌ مِنَ السِّراجِ.

«من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۱۶۹»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: هر کس در مسجدی از مساجد خدا چراغی روشن بیافروزد، تا زمانی که روشنایی از چراغ در آن مسجد است، فرشتگان و حاملان عرش برایش استغفار می کنند.

۲۹٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ اَحَبَّ اَنْ لا یٌظْلَمَ لَحَدُهُ فَلْیُنَوِّرِ الْمَساجِدَ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۸۶»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: هر کس دوست دارد قبرش تاریک نباشد، مساجد را نورانی کند.

۳۰٫ قال الامام علی – علیه السلام – : مَنْ اَکَلَ شَیْئاً مِنَ الْمُؤْذِیاتِ ریحُها فَلا یَقْرُبَنَّ الْمَسْجِدَ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۵۰۲»

امام علی – علیه السلام – فرمود: هر کسی چیزی خورده است که بوی آن مردم را می آزارد، به مسجد نزدیک نشود.

۳۱٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لَحَدیثُ الْبَغْیِ فِی الْمَسْجِدِ، یَأکُلُ الْحَسَناتِ کَما تَأکُلُ الْبَهیمَةُ الْحَشیشَ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۷۱»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: سخن ناروا در مسجد، حسنات و خوبی های انسان را می خورد آن گونه که چارپایان، علف ها را می خورند.

۳۲٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اِذا نَزَلَتِ الْعاهاتُ وَ الْآفاتُ عُوفی اَهْلُ الْمَساجِدِ.

«مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۳۵۶»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: وقتی مشکلات و بلاها نازل می شود، اهل مسجد نجات می یابند.

۳۳٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : یا اَباذَرِّ کُلُّ جُلُوسٍ فِی الْمَسْجِدِ لغوٌ اِلّا ثلاثةً: قَراءةٌ مُصَلٍ أوْ ذاکِرُ الله تَعالی اَوْ سائلٌ عنْ عِلْمٍ.

«بحار الانوار، ج ۸۳، ص ۳۷۰»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: ای ابوذر! در مسجد هر نشستنی به جز برای سه چیز، بیهوده است: نماز خواندن، ذکر خدا گفتن، سوال (و بحث) علمی.

۳۴٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اَلْجُلُوسُ فِی الْمَسْجِدِ لِإنْتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ ما لَمْ یُحْدِثْ. قیلَ یا رسولَ الله وَ مَا الْحَدَثُ؟ قالَ: اَلْاِغْتِیابُ.

«بحار الانوار، ج ۸۳، ص ۳۸۴»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: نشستن در مسجد، در انتظار نماز تا زمانی که حدثی از او صادر نشود، عبادت است. بعضی از اصحاب گفتند: ای رسول خدا حَدَث چیست؟ پیامبر فرمود: غیبت کردن.

۳۵٫ قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَنْ بَنی مَسْجِداً بَنَی اللهُ لَهُ بَیْتاً فیِ الْجَنَّةِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۸۵»

امام صادق – علیه السلام – فرمود: هر کس مسجدی بسازد، خداوند خانه ای در بهشت بهشت برای او می سازد.

۳۶٫ قال النَّبی – صلی الله علیه و آله – : لا صَلاةَ لِجارِ الْمَسْجِدِ اِلّا فِی الْمَسْجِدِ.

«وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۴۷۸»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: برای همسایه مسجد نماز نیست، مگر این که در مسجد نماز بخواند.

۳۷٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : جَنِّبُوا مَساجِدَکُمْ مَجانِینَکُم وَ رَفْعَ اَصْواتِکُم وَ شِراءِکَمْ و بَیْعَکُمْ و الضّالَّةَ وَ الْحُدودَ و الْاَحکام.

«من لایحضره الفقیه، ج ۱، ص ۱۶۹»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: مساجد خود را از دیوانگان، صدای بلند، خرید و فروش، اعلام پیدا کردن اشیای گم شده و اجرای حدود و احکام قضایی دور نگه دارید.

۳۸٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اَلضِّحْکُ فِی الْمَسْجِدِ ظُلْمَةٌ فِی الْقَبْرِ.

«کنزالعمال، ج ۷، ص ۶۶۸»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: خندیدن در مسجد، سبب تاریکی قبر می شود.

۳۹٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اِنَّ الْمَسْجِدَ لایَحِلُّ لِجُنُبٍ وِ لا حائِضٍ.

«کنزالعمال، ج ۷، ص ۶۶۸»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: ورود به مسجد برای افراد جُنُب و حائض، جایز نیست.

۴۰٫ قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اِذا اسْتَأذَنَتْ اِمْرَءَة‍ُ اَحَدِکُمْ اِلَی الْمَسْجِدِ فَلا یَمْنَعْها.

«سنن نسائی، ج ۲، ص ۴۲»

پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمود: اگر همسرتان اجازه رفتن به مسجد خواست، مانع نشوید.

منبع : niksalehi.com

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه