مالکان ثروتمند باشگاه های فوتبال دنیا


روزنامه آسیا - محمد حسین عباسی:

بسیاری از آدم های کره زمین با رویای فوتبالیست شدن بزرگ می شوند. تعدادی از آنها این رویا را تحقق می بخشند و دیگران نیز تلاش می کنند تا این شانس را داشته باشند که در قامت مربی، خبرنگار یا حتی مخاطب جدی همچنان درگیر این رشته محبوب ورزشی بمانند.

در این بین گروه دیگری نیز هستند که صاحب ثروت زیادی شده اند و می توانند بازگشت رویایی تری به ورزش مورد علاقه شان داشته باشند. البته که هزینه گزاف این آقازاده های فوتبالی، در صنایع دیگر بازخورد مالی به مراتب بهتری برای آنها خواهد داشت اما شیرینی و شهرت فوتبال، در هیچ زمینه دیگری به این سادگی به دست نمی آید. پس بیهوده نیست که مستطیل های سبز صفردار، این روزها به شدت برای خرید یک تیم در مستطیل سبز هزینه می شوند.

کارلوس سلیم هلو


برای چهار سال پیاپی، با کنار زدن بیل گیتس تبدیل به ثروتمندترین فرد کره زمین شده بود اما سرانجام در سال 2014 بار دیگر به رده دوم جدول پولدارترین های دنیا بازگشت.

به نظر می رسد تفاوت بزرگ سلیم و گیتیس، میزان علاقه به فوتبال باشد. این مولتی میلیاردر مکزیکی که اولین بار از طریق سرمایه گذاری در شبکه های مخابراتی به ثروت رسید، حالا ثروتی نزدیک به 72 میلیارد دلار دارد.

او به فوتبال علاقمند است اما تاکید کرده که قصد ندارد برای باشگاه های خارجی هزینه کند. کارلوس باشگاه پاچوکای کشور مکزیک را خریده و البته به عنوان اسپانسر به باشگاه لئون این کشور نیز کمک مالی می کند. او ثروتمندترین فرد حاضر در دنیای فوتبال محسوب می شود.

منصور بن زاید آل نهیان

مالیک بزرگترین کمپانی برج سازی در جهان و سهامدار عمده دو کمپانی بزرگ اتصالات و اتحاد ایر ویز، از سال 2008 مالکیت باشگاه منچسترسیتی را برعتهده دارد. شیخ منصور سابقه ورزشی نیز دارد و در تعدادی از پیست های اسب دوانی خاورمیانه رده اول را به دست آورده است.

او در فاصله سال های 2008 تا 2013، روی هم یک میلیارد دلار برای باشگاه شهر منچستر هزینه کرد تا آنها بتوانند دو قهرمانی در رقابت های لیگ جزیره به دست بیاورند.

هزینه های زیاد او که موجب بر هم خوردن بازار نیز شده بود، با اتهام نقض فیرپلی مالی از سوی فیفا مواجه شد تا این تیم نتواند در تابستان گذشته بازیکنان زیادی را خریداری کند.

ناصر الخلیفی

عضو سابق تیم ملی تنیس دیوس کاپ کشور قطر، به جای خرج کردن پول هایش در این ورزش، به سراغ دومین ورزش محبوبش رفت و در اکتبر 2011، باشگاه پاری سن ژرمن را خریداری کرد.

او در ابتدا برنامه ای پنج ساله را برای باشگاهش تنظیم کرد که براساس آن قرار بود پی اس جی تبدیل به بهترین باشگاه اروپایی شود. یک سال بعد از ورود مرد 16 میلیارد دلاری، پاریسی ها توانستند قهرمانی رقابت های لوشامپیونه را به دست بیاورند.

آنها با خریدهای بزرگی مثل بکام و زلاتان به دوره تازه ای از حیات شان رسیدند و قهرمانی فرانسه را در سال گذشته نیز تکرار کردند. ناصر مالک مجموعه شبکه های تلویزیونی بی این اسپورت نیز هست؛ شبکه ای که 22 کانال با محوریت ورزش دارد.

لاکشمی مینال

ثروتمندترین آسیایی دنیا، با مدیریت بزرگترین کارخانه فولاد در جهان به شهرت رسید و بعدتر با خرید باشگاه لندنی کیوپی آر، این شهرت را تقویت کرد. این ثروتمند هندی، سهامدار بزرگترین بانک هند و تعدادی از بانک های کشور انگلستان نیز هست و به عنوان مدیر اجرایی و غیراجرایی در بسیاری از کشورهای دنیا حضور فعال دارد.

دوران حضور این فرد هندی باشگاه کویینز پارک رنجرز دوران نسبتا عجیبی بوده است. او خریدهای زیادی برای این باشگاه انجام داده اما این خریدها بیشتر بازیکنان مسن هستند و نتوانسته اند کارایی خاصی برای کیو پی آر داشته باشند.

رینات اخمتوف

معدن، بانکداری، برق و املاک، تنها بخشی از حوزه ها��ی هستند که اخمتوف در این سال ها از طریق آنها به سرمایه ای نزدیک به 15 میلیارد یورو دست پیدا کرده است. این چهره شناخته شده اوکراینی، علاقه ای به صرف سرمایه اش برای باشگاه های مطرح نشان نداده و ترجیح داده در کشور اوکراین دست به سرمایه گذاری فوتبالی بزند.

او باشگاه شاختار دونتسک را خریداری کرده و طی چند سال آن را به بهترین باشگاهاوکراین و یکی از باشگاه های خوب اروپایی تبدیل کرده است. البته هواداران شاختار معتقدند او بلندپروازی های لازم برای کور کردن چشم بازار را ندارد.

سلیمان کریموف

برخلاف بسیاری از چهره های متمول روسیه که ترجیح می دهند سرمایه گذاری ورزشی را در خارج از این کشور دنبال کنند، سلیمان کریموف تلاش کرد تا در خود داغستان برای فوتبال خرج های کلانی انجام بدهد.

میلیاردر روسی که ثروتی بالغ بر 7 میلیارد دلار دارد، در سال 2011 به فوتبال وارد شد و باشگاه آنژی ماخاچ قلعه روسیه را خرید. او با دستمزد 20 میلیونی سامی اتوئو را تبدیل به پردرآمدترین فوتبالیست جهان کرد و مهره هایی مثل ویلیان و ترائوره را هم برای باشگاهش خرید.

خیلی زود معلوم شد چرا روس ها ترجیح می دهند در خارج از کشور خودشان سرمایه گذاری کنند. سلیمان زیر فشار شدید داخلی هایی قرار گرفت که معتقد بودند این پول ها به جای فوتبال باید در حوزه های دیگری هزینه شوند. او از فوتبال خسته شد و باشگاه آنژی نیز بعد از مدتی کوتاه تا مرز فروپاشی پیش رفت.

گلیزرها

در فاصله سال های 2003 تا 2005 خانواده گلیزر پروسه خرید باشگاه منچستریونایتد را تکمیل کردند و وعده به پایان رسیدن بحران های مالی در این باشگاه بزرگ را دادند.

کمی بعد از ورود این خانواده به باشگاه، قیمت بلیت های ورزشگاه افزایش یافت تا اولین موج های اعتراضی به این خانواده شکل بگیرد. چند سال بعد و بعد از انفعال نقل و انتقالات، شعار ال یو اچ جی (عاشق یونایتد، متنفر از گلیزرها!) روی سکوهای اولدترافورد شکل گرفت اما فرگوسن با حمایتش از گلیزرها این آتش را خاموش کرد.

مالکوم گلیزر مدتی قبل از فوتش، با توجه به گزارش های مالی به چهره محبوبی در میان منچستری ها تبدیل شد. خانواده او هنوز هم مالک باشگاه هستند.

رومن آبراموویچ

از زمان خرید باشگاه چلسی در سال 2003 تبدیل به یکی از شناخته شده ترین چهره های تاریخ روسیه شد. آبرا در دوراهی انتخاب چلسی و تاتنهام، باشگاه آبی را انتخاب کرد تا تحولی بنیادین را در آن سامان بخشد.

اتو به محض ورود به لندن، مورینیو را به عنوان مربی انتخاب کرد و ستاره های زیادی را نیز برای چلسی خرید. رومن تا به امروز نزدیک به 800 میلیون پوند برای باشگاه چلسی هزینه کرده و توانسته قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان را با این باشگاه تجربه کند.

او بدون استثنا در همه بازی های چلسی در جایگاه ویژه حضور دارد و حتی در جلسه های تمرینی تیم نیز حاضر می شود.

اریک توهیر

او اگرچه سابقه ای شخصی در ورزش ندارد اما حالا دیگ ربه واسطه همه سال های حضور در رأس تیم های مختلفی که خریداری کرده، یک چهره ورزشی به شمار می رود. شاید به همین خاطر باشد که او برخلاف بسیاری از همتایشانش، علاقه ای به انجام خریدهای فوق گرانقیمت ندارد.

خیلی ها تصور می کردندتوهیر که حداقل 4 میلیارد دلار سرمایه دارد، بعد از خرید اینتر این باشگاه را یکباره به رنسانس می رساند اما حقیقت این است که او به جای انتخاب روش خلق الساعه قصد دارد کارهای زیربنایی را در این باشگاه سرعت ببخشد و از انجام خریدهایی که نهایتا ممکن است یک یا دو سال در ترکیب اینتر بدرخشند و مشکل بزرگ این باشگاه را به صورت مقطعی حل کنند، بپرهیزد.

شاهد خان

این تاجر پاکستانی - آمریکایی، تیم داری را از سال 2011 در فلوریدای آمریکا آغاز کرد. او باشاه جکسونویل جاگوارز را خرید و حدود دو سال بعد، به سراغ یک خرید به مراتب بزرگتر رفت. شاهد خان با هزینه ای 200 میلیون پوندی باشگاه لندنی فولام را خریداری کرد.

این مرد 63 ساله که البته بسیار جوان تر نشان می دهد، قصد دارد به کمک ثروت 4 میلیارد دلاری اش، فولام را به سطح اول فوتبال جزیره برگرداند. او در اقدامی عجیب مجسمه مایکل جکسون را در اطراف باشگاه نصب کرده است!

دیتمار هوپ

او که در کودکی در تیم های پایه باشگاه هوفنهایم بازی کرده بود، این بگشاه را در زمان حضور در دسته های پایین تر خرید و آن را با یک برنامه حساب شده به بوندس لیگا رساند.

آنها تحت مالکیت هوپ از دسته چهارم بوندس لیگا به لیگ اول این کشو ررسیدند و حتی قهرمانی نیم فصل را نیز تجربه کردند. اوکه سالانه 500 میلیون دلار درآمد دارد، در سال 2012 یک ورزشگاه برای باشگاه هوفنهایم ساخت.

مایک اشلی

اولین فروشگاه ورزشی اش را در سال 1980 افتتاح کرد و به شکل باورناپذیری در مسیر پیشرفت مالی قرار گرفت. سابقه پر و پیمان او در ورزش کشتی کج و البته هیکل درشتش، همواره دستاویزی است برای هواداران تیم های رقیب نیوکاسل تا خشونت بازیکنان این تیم را به سخره بگیرند.

میک نزدیک به 6 میلیارد دلار ثروت دارد و البته علاقه عجیبی به ثبات پیدا کرده است. او حتی در بدترین شرایط نیز دست از حمایت آلن پاردو برنمی دارد.

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه